Bracia



Tacy podobni, a tacy różni. Dzieli ich niewiele i wiele zarazem. Dwa żywioły. Dwie iskierki.

Matka wybrakowana


Nieznośnie odczuwam ostatnio braki. Brak snu, brak sił, brak czasu, brak chęci... Energia, której jeszcze kilka tygodni temu miałam w nadmiarze, wyczerpała się za szybko. Znowu zwolniłam, znowu odpuściłam zbyt wiele spraw.

Dziewiątka


Jestem rozłożona na łopatki. Mamy takie cudaśne dzieciaki, że każdy dzień z nimi to przygoda. I radocha. I spełnienie. I duma. I zaduma. I wielkie zmęczenie też. A jakże! Cały dzień na takich obrotach, że wieczorami krzyż pęka. Ale... who cares! ;)

30 treningów temu


Dokładnie 8 stycznia rozpoczęłam tę walkę. O lepszy wygląd, o lepszą kondycję, o lepszą samoocenę.
Zaczynałam z kondycją na poziomie 0 (jeśli nie na minusie). To nic, że mam trójkę dzieci i roboty przy nich po pachy. Z kondycją nie ma to nic wspólnego.

Smarki, irokez i piosenka-pocieszajka


Wpisowy misz-masz. Ku pamięci. I ku pokrzepieniu. Bo w tym ciężkim momencie, jakim jest choroba dzieci, trzeba się czymś pocieszyć, a ze zdjęć zrobionych dzisiaj bije taka radość, że od razu chce się więcej.

Zima, którą się kocha


Za śniegu duże ilości.
Za słońce twarze nasze ogrzewające.
Za sanki od dawna czekające.
Za wywrotki śmiechem, a nie płaczem okraszone.
Za na śniegu anioły.
Za śniegowe bitwy "na śmierć i życie".
Za na mrozie całusy.

Za ręce zmarznięte. 
Za radości okrzyki.

Terapia filmowa


Na moment wszystko znowu przystopowało. Kolejny raz pędząca codzienność spowolniła, pozwalając spojrzeć nieco inaczej. Z boku.

A wszystko przez filmy. Napatrzyłam się, naprzeżywałam i teraz odreagowuję.

I dobrze. Tak lubię.